Een gewone, vrije zondag. Beetje uitslapen, lekkere wandeling maken in mijn uppie. Als ik ’s middags mijn favoriete radioprogramma aan wil zetten, klinkt er heel iemand anders uit de speakers. Nouja, het zal wel. ’s Avonds tv kijken, er valt me niks geks op aan de programmering.
De volgende ochtend, maandag, hoor ik de vuilnisauto aankomen in de straat. Als een haas naar beneden, in nachtpon de pmd-zak aan de straat gezet. De vuilnismannen groeten vriendelijk, want dat zijn ze wel van mij gewend. Acht uur, wat vroeg, denk ik nog. Normaal komen ze rond negenen. Pas als de krant op tafel ligt, valt het kwartje. Daar staat een artikel in over de zomertijd, die meer dan een etmaal geleden al in ging. Dat is me dus totaal ontgaan.
Ik klim op een stoel om de klok in de kamer een uur vooruit te zetten. Eén mazzeltje, het klokje in de auto heeft heel de winter op zomertijd gestaan, te lui geweest om het aan te passen, dus die staat nog goed. Laat de afspraken maar komen, ik ben keurig op tijd.
Leave A Comment