Voor de maandelijkse bingo die ik organiseer, heb je uiteraard prijzen nodig. Die schooi ik overal ijverig bij elkaar.
Bij al mijn vrienden en kennissen heb ik de boodschap gedeponeerd dat als ze spulletjes in huis hebben waar ze niets mee doen, dat ze die bij mij kwijt kunnen. Dat douchesetje dat je voor je verjaardag hebt gekregen, maar niet jouw merk: doneer het aan de bingo. Dat geldt ook voor alle cadeautjes die ongebruikt in de kast liggen, kleine vaasjes, een chocoladereep die je niet lust, prulletjes die er nog als nieuw uitzien. Mijn regel is dat de gewonnen prijzen mee op de fiets moeten kunnen, want de meeste bezoekers van de bingo komen op die tweewieler.
Binnenkort ga ik op bezoek bij een vriend die net verhuisd is. ‘Kan ik jullie ergens blij mee maken’, informeerde ik. ‘Asjeblief niet’, klonk het resoluut. ‘Wij zijn tegen het geven van cadeaus, want het schuift allemaal doelloos heen en weer en met de meeste cadeaus doe je toch niks.’ Hmmm, ik vrees dat hij geen prijzen voor de bingo in de kast heeft liggen.
Leave A Comment