Ik ben en blijf een knoeier, als men dit niveau beziet
De meester
Omdat ik niks te lezen heb, pak ik een oudje van Simon Carmiggelt uit de kast. "De vrolijke jaren'. Het zal wel ironisch bedoeld zijn, mijn vroegere idool kennende, maar dat mag de pret niet drukken. Tot mijn verrassing word ik direct weer gegrepen door de nuchtere schrijfstijl, de rake typeringen en de knappe volzinnen. [...]